آخرین اخبار
۱۰:۴۸:۳۴ - دوشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۶
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
محمد محمدی
نگاهی به برنامه حمید بقایی در حوزه فرهنگ و هنر
حمید بقایی نامزد دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در قالب نشستی با هنرمندان دو سرفصل بسیار مهم و کلیدی از برنامه‌های فرهنگی و هنری‌ اش را اعلام کرد؛ برنامه‌هایی که کافی است تنها با نگاهی ساده و گذرا عزم جدی و راسخ ایشان را در خصوص توسعه‌ی هدفمند فضای هنری کشور و همچنین اهتمام ویژه […]

حمید بقایی نامزد دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در قالب نشستی با هنرمندان دو سرفصل بسیار مهم و کلیدی از برنامه‌های فرهنگی و هنری‌ اش را اعلام کرد؛ برنامه‌هایی که کافی است تنها با نگاهی ساده و گذرا عزم جدی و راسخ ایشان را در خصوص توسعه‌ی هدفمند فضای هنری کشور و همچنین اهتمام ویژه به امور صنفی و عدالت فرهنگی آن‌هم نه از نوع سطحی و شعاری بلکه با نگاه کلیدی و موشکافانه در فصول ارائه‌شده مشاهده کرد. دو مقوله بسیار مهم و خطیری که عدم توجه اساسی به آن در سالیان گذشته نتیجه‌ی جز وارد شدن خسارات جبران‌ناپذیر و از بین رفتن فرصت‌ها و سرمایه‌های مادی و معنوی آن‌هم در برهه‌ی از زمان که سایر کشورها از کوچک‌ترین داشته‌هایشان بزرگ‌ترین سرمایه‌ها را می‌سازند نداشته و در آینده نیز نخواهد داشت.

درواقع ذکر چنین مواردی در گام نخست حکایت از اِشراف کامل ایشان به حوزه فرهنگ و هنر و اهتمام ویژه به دو مقوله «عدالت فرهنگی و توسعه هنری» دارد و قطع به‌یقین اجرایی و عملیاتی شدن آن بهینه‌ترین و اصولی‌ترین بستر برای ارائه و عرضه‌ی ظرفیت‌های بی‌بدیل و بی‌همتای فرهنگی و هنری چه در داخل کشور و چه در سطح بین‌المللی و جهانی آن خواهد بود.

در خصوص نیاز به توسعه‌ی فضای هنری کافی ست تنها این مورد را بدانید که طی ده سال گذشته شاهد افزایش صددرصدی اجراهای نمایشی بودیم به گونه‌ی که در سال ۸۵ در شهر تهران روزانه حدود ۱۰ نمایش به صحنه می‌رفت اما در سال ۹۵ و بعد از اهتمامی که در سال ۹۰ و در بخش خصوصی صورت گرفت این عدد حداقل به ۱۱۰ نمایش در یک روز افزایش پیداکرده اما در کمال تأسف سیاست‌ها و بسترهای سخت‌افزاری این ظرفیت عظیم و پتانسیل مهم به گونه هدایت شد که امروزه مجموعه‌های هنری در مقابل درخواست‌ها و تقاضاهای قابل‌توجه هنرمندان در بازه یک‌ساله تنها قادر به اجرایی کردن ۲۰ درصد از آن‌ها هستند و این شرایط موجود، لزوم توسعه بیش‌ازپیش و صدالبته هدفمند و باکیفیت فضاهای هنری و نمایشی را طلب می‌کند و چه بزرگان و اساتید هنری این سرزمین که در زمان حیاتشان و علی‌رغم آمادگی و تنها به دلیل کمبود چنین فضایی نتوانستند اثری را خلق و در سپهر فرهنگ و هنر کشور ثبت و ماندگار کنند.

در حوزه اصناف و اتحادیه‌ها نیز می‌توان با اشاره به دو رکن اساسی آن یعنی امنیت شغلی و معافیت‌های مالیاتی و با اتخاذ سیاست‌های مناسب زمینه‌ساز برقراری عدالت فرهنگی در این حوزه شد؛ اما درنهایت تأسف و در چهار سال اخیر به دلیل تصمیم‌گیری‌ها ناپخته و سیاست‌های اشتباه و غلط در رشته‌ها و گرایش‌های مختلف شاهد تعدیل و خروج بسیاری از نیروهای مهم و زحمت‌کش این حوزه بودیم، به‌عنوان نمونه در بحث گُذار سینما به‌عنوان هنر هفتم از نگاتیو به دیجیتال متأسفانه طیف وسیعی از متخصصان و زحمت کشان باسابقه این حوزه بدون هیچ‌گونه حمایتی از کار بیکار شده و لاجرم تن به بازنشستگی اجباری دادند، افرادی که به دلیل شرایط سنی خاص و حضور چند ده‌ساله در این حوزه امکان فراگیری سایر تخصص‌ها را نداشته و عملاً تغییر شغل برایشان امری غیرممکن و نشدنی به شمار می‌رفت. سیاست‌های اشتباه و غیر حمایتی که نتیجه آن وارد شدن خسارات جبران‌ناپذیر و مشکلات اساسی و عدیده‌ی برای آنان و خانواده‌شان شد. عدم اجرایی شدن موارد حمایتی چون بیمه و بسیاری دیگر از طرح‌ها و همچنین نگاه غیرانسانی مستتر در این سیاست‌ها حقیقتاً نه‌تنها خسارات فراوانی را به نیروها خدوم، زحمت‌کش و باسابقه‌ی این حرفه وارد کرد که آرشیو مهمی از سینمای ایران را نیز به ورطه نابودی کشاند خیانت نابخشودنی که در مجالی مبسوط‌تر و به‌زودی در خصوص آن سخن گفته خواهد شد.

همچنین در خصوص مباحث مالیاتی و به دلیل عدم آگاهی از موارد بسیار پیچیده و تخصصی چنین اموری در بین هنرمندان، امروزه شاهد تخصیص مالیات‌های گزاف و هنگفتی برای دفاتر و فعالیت‌های هنری هنرمندان هستیم که متأسفانه هیچ‌گونه اهتمامی برای حل‌وفصل این موضوع حداقل در چهار سال گذشته نه در بدنه‌ی دولت و نه در صنوف مربوطه وجود نداشته و همچنان نیز ندارد و روزبه‌روز بر آنان و مالیت هایشان افزوده نیز می‌شود؛ و این در حالی است که در دولت دهم با تصویب شورای عالی سینما مراکز فرهنگی از معافیت مالیاتی برخوردار شدند اما این قانون در دولت یازدهم و به دلایل غیرفرهنگی و بعضاً سیاسی هرگز به مرحله اجرا نرسید.

و نمونه‌های بسیاری که بیان آن مطمئناً مجال مجزا و فراخ‌تری را طلب خواهد کرد؛ اما آنچه در اعلام این دو سرفصل مهم و کلیدی از برنامه‌های مهندس بقایی قابل‌تأمل و امیدوارکننده بود دقت نظر شخص ایشان به مشکلات و معضلات عمیقی ست که در بطن و متن این حوزه رخنه کرده است که خود جای تقدیر و تشکر فراوان دارد. مسائلی که حتی بسیاری از مسئولین و مدیران مستقیم و میانی حوزه فرهنگ و هنر نیز به‌سادگی از آن عبور می‌کنند اما اهتمام و تأکید ایشان در قامت یکی از بلندپایه‌ترین مقامات کشور خود آینده روشن و درخشانی را برای فرهنگ و هنر این سرزمین ترسیم خواهد کرد.

در پایان جای امیدواری فراوان است که به فضل خدا و با انتخاب مردم شاهد شکوفایی بیش‌ازپیش ظرفیت‌های فرهنگی و هنری این سرزمین باشیم. ان شاءالله

 

منبع: دولت بهار

داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب